Ik voel me gebroken of verscheurd, deze uitdrukking hoor ik heel vaak als we het hebben over het loslaten van dierbaren. Als ik doorvraag voel je je gebroken of ben je gebroken (niet letterlijk dus), voel je je verscheurd en tot hoever zit die scheur dan. Helemaal los of zit het nog aan elkaar, en wat houd het nog bij elkaar?
Meestal krijg ik te horen dat het nog niet helemaal los zit. Wat houd jullie nog bij elkaar? Dat zijn lastige vragen maar stukje bij beetje kom je er wel. Soms leer je omgaan met je eigen littekens, maar het kan ook gebeuren dat je echt breekt.
Wat houd breken in?
Ik had pas een droom, niet van echt te onderscheiden. Ik droomde waarin mijn man me vertelde dat hij homo was. Eerst vroeg ik of ik het wel goed gehoord had. Ongeloof, het gevoel van overweldigend ongeloof was alles omvattend. Daarna zag ik zijn pijn, om altijd onderdrukt te hebben wat hij voelde, om zijn oude ik los te laten.
Ik voelde me verscheurd. De pijn dat ik hem los moest laten liet ik toe. Ik huilde zoals ik nog nooit had gehuild. Hartverscheurend!!! Het laatste stukje van aan elkaar vast zitten liet ik los, de laatste glimp op een mooi huwelijk wat nog mooier had kunnen worden liet ik gaan.
Ik werd wakker en daar lag hij naar mij te kijken. 'Oké', zei ik 'dat wordt scheiden dan'. Bevreemd keek hij me aan. En ik, ik had hem net helemaal losgelaten, hem in volledige liefde laten gaan. En dit alles bleek niet nodig geweest te zijn. Want ook al leek het levensecht, het was gewoon een droom.
Natuurlijk is een droom niet te vergelijken met verlies uit het echte leven. Maar het deed me wel begrijpen dat al die mensen die een dierbare verliezen, meer dan ooit van die persoon houden. Als je elkaar verliest dan wordt de band juist sterker. En dat loslaten daar is tijd voor nodig, moed voor nodig en de bereidheid om stapje voor stapje je verdriet volledig te voelen. Overgave noemen sommige mensen dat. Als je niet volledig kan aanvaarden dat iemand er niet meer is ( of niet meer is voor jou) zal je jezelf verscheurd en gebroken voelen en blijft een onzichtbaar lijntje jou naar beneden trekken. Loslaten betekent juist meer verbinding. Je moet er ook klaar voor zijn jezelf opnieuw te ontdekken. Als je denkt dat je er klaar voor bent een stapje te maken dan wil ik je graag helpen. Want ik begrijp dat als je de liefde loslaat het in kwadraat naar je toekomt, en hoe ga je daar mee om? Welk plekje krijgt jou dierbare? De ereplaats of een lijntje dat maar blijft trekken.
