Ik blijf steken zegt ze tegen me. Ik doe van alles en ik kom niet verder en ik raak er zo gefrustreerd van. We gaan een tijdlijn maken, op zich niet heel spannend zou je denken. Maar vergis je niet. Na de uitleg over wat ze moet doen en het gedaan te hebben gaan we in gesprek. Het neemt wat tijd in beslag om de patronen boven tafel te krijgen, vandaar dat als ik door heb dat ze het snappen hoe het moet. Het ze vaak thuis laat doen en het bespreken ervan doen we dan bij mij.
Het is een mooi proces waarin door goedde vraagstelling er een overzicht uitkomt, hoe jij de dingen doet. Wanneer je succes hebt en wanneer je vastloopt. Helder inzicht over hoe je dingen verwerkt en wat behulpzaam of wat juist belemmerend was is belangrijk om te weten. Je kan ook een tijdlijn maken over je relatie of over je werk of een ander specifiek probleem. Vaak als je denkt nu komt er niets meer uit, dan ineens als donder bij heldere hemel, is daar een mega inzicht. Des te specifieker je wordt des te meer je eruit haalt. Net als bij een blad heb je hoofdnerven. De kleine nerven worden zichtbaar tijdens het gesprek, zij zijn de verbindingen waar we naar op zoek zijn.
Een tijdlijn is 1 van de tools die je kan gebruiken in een coach gesprek. Maar het is ook leuk om het als een los op zichzelf staand project te doen. Heel effectief is een tijdlijn als je een nieuwe fase in je leven aan het opstarten bent, bijvoorbeeld voor je vader of moeder gaat worden. Er gaan zoveel nieuwe ervaringen komen dat het fijn is als er vrije aandacht ontstaat net voor deze ingrijpende periode. Ook wordt het gedaan juist als een fase afsluit. Daarom zijn tijdlijnen heel vruchtbaar voor mensen die naar de dood toe werken. Er komt veel overzicht en dat geeft rust in een laatste levens periode er vallen puzzelstukjes in elkaar.
Voor een tijdlijn plan ik vaak iets meer tijd in, want het is heerlijk om de flow niet te onderbreken. Zo kan een redelijk groot probleem ineens een nieuwe wending krijgen. En waar het bleef steken ineens weer gaan stromen.
